ما بعد العمليات الجراحية فى المستشفى النيلية

اللى جمبى بيشتغل فى قوضة خمسة عمليات هما بتوع العضم..زروطة و دم و صوت نشر و صوت كسر وزعيق كده و دوشة
احنا فى تلاتة و اربعة ..معركة دائرة طاحنة بيننا و بينهم لدرجة انى فكرت نلعب متش كورة واللى يكسب ياخد القوضة و يترموا جنب المخ والاعصاب و اللا جنب قرف النسا..واللا فى اى حتة والسلام المهم بلاش دوشتهم عشان اعرف انام على ريحة البنج وانا ماسكة الريتراكتور و كمان صوت كسر العضم وشكل الالات بيخللينى عاوزة ارجع ..محدش لقط طعم الماتش ده اللا بتوع الاعصاب ..مش طالبة مجهود منكم والماتش طبعا اتلعب فى رمضان فى حوش المستشفى الورانى بينما انا مرزوعة فى الرعاية جنب عيان
بعد فئست حركة الماتش ..بتوع العضم وعلاج الاورام بالذات مع انهم قرايبنا اظهروا لى الوش التانى بعد الشغل
برجع السكن وانا مش شايفة قصادى طبعا ألاقى الولاد فى وشى فى طرقة السكن
ابص فى الارض وامشى جنب الحيط بعيدة عن شكلهم متحفزة و منتظرة لأى حركة هجوم عشان افتح فى الكل واجيب القديم والجديد
اول ما يشوفونى كدة يدخلوا القوضة بتاعتهم اللى من باختى جنب قوضتى المشتركة مع دكتورة انسجة ودكتورة جراحة وجه وفكين
بييا انا كمان ممكن نقفل عليهم شغلهم كمان-شغل فى الازرق يعنى -بس انا عادة بفضل السلام والوئام
المهم فتحت الباب ولقيت ص (انسجة)وم(فك ووجهين زى ما بنقول عليها)موجودين
العشاء زبادى كالعادة..فجأة واحنا اول ما قفلنا النور السكن كله اتهز
مش بيقع لأ دول العيال اللى شغلوا الكاسيت وهانك يا رقص
طلبنالهم المشرف والصوت سكت
كل شوية بقى التليفون عندنا يرن ومحدش يرد لما ارفع السكة
بسكت
كذا مكالمة:الو..مفيش..اسكت..تنهيدة
مفيش مفر اللا انى ارفع السماعة بس ازاى وانا اون كول؟
كلمت السويتش